ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ
Γιαλισκάρι Κορησσίας, Κέα

Η Τζια μέχρι και την δεκαετία του ’70 ήταν σχεδόν άγνωστη και απλά στην άγονη γραμμή. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και τις αρχές της δεκαετίας του ’80 η Τζια άρχισε να γίνεται γνωστή και παράλληλα να αποκτά όλο και καλλίτερη επικοινωνία με την στεριά.

Το Νησί μας είναι ένα ανερχόμενο οικιστικά Νησί που έχει, εκτός από την φυσική ομορφιά της, την Κυκλαδίτικη ατμόσφαιρα, το νησιώτικο χρώμα και παραλίες. Έχει ακόμη ως πλεονεκτήματα την μικρή απόσταση από την στεριά, την Αθήνα και το νέο Διεθνές Αεροδρόμιο ‘‘Ελ. Βενιζέλος’’. Τα πλεονεκτήματα αυτά οδηγούν τον Αθηναίο, που είναι σήμερα ο μέσος πελάτης του Νησιού μας, να θέλει να αποκτήσει εδώ την εξοχική του κατοικία ώστε να έχει πρόσβαση σε αυτήν συχνότερα.

Υπάρχουν ακόμη μεγάλες εκτάσεις που δεν έχουν αναπτυχθεί από καμίας μορφής επέμβαση, οικιστική ή πολεοδομική και πάρα πολλές παραλίες στις οποίες δεν πηγαίνει καν δρόμος και έχουν πρόσβαση μόνο δια θαλάσσης. Μπορούμε να θεωρήσουμε ως ‘‘αναπτυσσόμενο τόξο’’ αυτό που ορίζεται από την παραλία του Καμπιού (Νοτιοδυτικά) και φθάνει μέχρι την παραλία του Σπαθιού (Βορειοανατολικά) σε βάθος 1 έως 1,5 χιλιόμετρα από την θάλασσα. Το υπόλοιπο Νησί αναπτύσσεται σήμερα σε αργότερους ρυθμούς.

Οι ενεργοί οικισμοί του Νησιού είναι ο Οτζιάς, το Βουρκάρι (ο οποίος πρακτικά κατοικείται από ελάχιστα έως καθόλου τους χειμερινούς μήνες), η Κορησσία (Λιβάδι, Λιμάνι), η Χώρα (Ιουλίδα), η Πέρα Μεριά, η Κάτω Μεριά, τα Ελληνικά, ο Άγιος Συμεών, οι Πίσσες, και ο Κούνδουρος. Η τελευταία απογραφή του 2000 κατέγραψε συνολικά 2.425 κατοίκους.